Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014

Προσεχώς...


Διαβάστε, από το νέο έτος, τα θέματα των πέντε υπο-ομάδων της ερευνητικής μας εργασίας:



  1. Μουσολίνι – τέλος Α Παγκοσμίου Πολέμου – 1919.
  2.  Εθνικοσοσιαλιστές (Νationalsozialismus) – δικτατορικό καθεστώς στη Γερμανία – 1933 – ο Ναζισμός σήμερα
  3. Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος 1936-9 – Δικτατορία του Φράνκο – Γκουέρνικα – Έρνεστ Χέμινγουέι (δημοσιογράφος και κατάσκοπος, τα βιβλία του κάηκαν το 1933) Για Ποιόν Χτυπάει η Καμπάνα
  4. Χιλή – δικτατορία του Πινοσέτ – 1973 – δολοφονία του πρώτου μαρξιστή προέδρου της Χιλής Σαλβατόρ Αλιέντε – Πάμπλο Νερούδα (σονέτα) – Ιζαμπέλ Αλιέντε Η ονειρεμένη πατρίδα μου
  5. Ελλάδα – χούντα – δικτατορία των Συνταγματαρχών 1967-1974 – Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου   
                                                                                                                                                  

Επέτειος μνήμης Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος

Στο σχολείο μας χθες, 17 Δεκεμβρίου 2014, οι μαθητές της Α και της Β Λυκείου παρακολούθησαν οπτικοακουστικό υλικό (βίντεο) από το Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος για τα γεγονότα της πυρπόλησης της πόλης από τους Ναζιστές τη 13η Δεκεμβρίου του 1933, και την εξόντωση όλων των ανδρών και αγοριών άνω των δεκατεσσάρων ετών.

Οι προσωπικές μαρτυρίες των επιζήσαντων του Ολοκαυτώματος για τη ζωή στην πόλη τους πριν και μετά την καταστροφή ήταν το πιο συγκινητικό κομμάτι της παρουσίασης, η οποία ολοκληρώθηκε με τη συμπλήρωση ερωτηματολογίου από τους μαθητές.

Η προβολή πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του Project "Η καύση των βιβλίων το 1933 και άλλα δεινά του φασισμού", που πραγματοποιούν είκοσι μαθητές της Β Λυκείου - οι ίδιοι που συγγράφουμε στο παρόν ιστολόγιο.

Εικόνα: τα Καλάβρυτα σήμερα.

Ο αντίκτυπος της καύσης των βιβλίων στον τύπο της Νέας Υόρκης

Διαβάστε τον αποτροπιασμό των δημοσιογράφων του νεοϋορκέζικου Literary Digest για την καύση των βιβλίων στη ναζιστική Γερμανία, το 1933.

Germany's Book Bonfire

"Εκεί που καίνε βιβλία, μια μέρα θα καίνε και ανθρώπους" - Heinrich Heine.


10 Μαϊου 1933 / Αποσπάσματα από βιβλία που κάηκαν



Έριχ Μαρία Ρεμάρκ – Ουδέν Νεώτερον Από το Δυτικό Μέτωπο


“Comrade, I did not want to kill you. . . . But you were only an idea to me before, an abstraction that lived in my mind and called forth its appropriate response. . . . I thought of your hand-grenades, of your bayonet, of your rifle; now I see your wife and your face and our fellowship. Forgive me, comrade. We always see it too late. Why do they never tell us that you are poor devils like us, that your mothers are just as anxious as ours, and that we have the same fear of death, and the same dying and the same agony—Forgive me, comrade; how could you be my enemy?”



Έρνεστ Χέμινγουει – Για Ποιόν Χτυπάει η Καμπάνα


“There are many who do not know they are fascists but will find it out when the time comes.”

 


Χ. Τζ. Γουέλς – Τί Μέλλει Γενέσθαι;


"I hate and despise a shrewish suspicion of foreigners and foreign ways; a man who can look me in the face, laugh with me, speak truth and deal fairly, is my brother, though his skin is as black as ink or as yellow as an evening primrose"





Τζέημς Τζόυς – Οδυσσέας


“I resent violence or intolerance in any shape or form. It never reaches anything or stops anything. It's a patent absurdity on the face of it to hate people because they live round the corner and speak a different vernacular, so to speak.”



Μπέρτολτ Μπρεχτ – Για τη Βία

The headlong stream is termed violent
But the riverbed hemming it in
Is τermed violent by no one.
 

     photo: Ernest Hemingway

Ηνωμένα Έθνη Ευρασίας


Η προέλευση της λέξης "φασισμός"

Fascio is an Italian word literally meaning "a bundle" or "a sheaf", and figuratively league, and which was used in the late 19th century to refer to political groups of many different (and sometimes opposing) orientations. A number of nationalist fasci later evolved into the 20th century Fasci movement, which became known as fascism.

Fasces

Πηγή: wikipedia.

bundle = μάτσο, sheaf = δεμάτι



Η έννοια της λέξης "φασισμός" σήμερα χρησιμοποιείται πολλές φορές για να χαρακτηρίσει πρόσωπα, θεσμούς ή καταστάσεις που μπορεί να μην έχουν καμιά σχέση με την αρχική έννοια του όρου. Το ουσιαστικό "φασισμός" και το επίθετο "φασίστας" χρησιμοποιούνται σήμερα πολλές φορές, εκτός από τον αρχικό ορισμό, την εθνικιστική και φυλετική πολιτική ιδεολογία που πρωτοεμφανίζεται στην Ιταλία του Μουσολίνι και αναπτύσσεται από τους Γερμανούς Ναζιστές και άλλους και που προτείνει έναν απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης, από έναν συγκεκριμένο Αρχηγό. Αυτός είναι που θα συνενώσει όλες τις τάξεις σε ένα Έθνος, που μάλιστα είναι το ανώτερο έθνος και έχει προορισμό να κυριαρχήσει στα άλλα, "κατώτερα" έθνη και φυλές, και σε μια πολύ ευρύτερη λανθασμένη έννοια, προσδιορίζοντας ως "φασισμό" γενικά κάθε άδικη, αντιδημοκρατική και βίαιη πράξη, ιδεολογία, συναίσθημα, συνήθεια στο χώρο της πολιτικής, της κοινωνίας, της οικογένειας, και των σχέσεων. Η υπερβολική χρήση αυτού του δεύτερου ορισμού έχει εν μέρει υποκαταστήσει τον αρχικό ορισμό (ότι φασισμός είναι μόνο η ονομασία του κινήματος του Μουσολίνι).