ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ Ή ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ ?  

Τον Οκτώμβρη του 2012 ο κος. Βασιλείου αποφάσισε να ανεβάσει την παράσταση ''Corpus Christi" στο θέατρο Χυτήριο, στην Αθήνα. Η υπόθεση του έργου έχει ως θέμα της την επανεξέταση και την αναδημιουργία της ιστορίας του Χριστού και των 12 μαθητών του. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζεται η ζωή του Ιησού και οι περιπέτειες που πέρασαν από έρωτα, αγάπη και προδοσία. Οι πολέμιοι της παράστασης υποστηρίζουν  πως ο σκηνοθέτης παρουσιάζει τον Ιησού και τους μαθητές του ως ομοφυλόφιλους. Όμως η άποψη τους αυτή δεν ευσταθεί καθώς η ελληνική διασκευή του έργου δεν προβάλλει τις ερωτικές προτιμήσεις των ηρώων αλλά την πολιτική διάσταση της πρώτης εκκλησίας και πως αυτή εκφράζεται μέσα από την ηγετική ομάδα. Ωστόσο λοιπόν την ημέρα της προβολής του έργου συγκεντρώθηκαν έξω από το θέατρο μέλη παραθρησκευτικών οργανώσεων  υποκινούμενα από μοναχούς και βουλευτές της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι διαμαρτύρονταν έντονα με μοναδικό τους αίτημα την ματαίωση της παράστασης. Στο σημείο σημειώθηκαν υβριστικές επιθέσεις και εκδηλώσεις βίας με αποκορύφωμα την συμπλοκή των ΜΑΤ. 

 Ο ελληνικός τύπος παρουσίασε με διαφόρους τρόπους τα γεγονότα. Μερικοί δημοσιογράφοι αναφέρθηκαν σύντομα στο θέμα και τα γεγονότα ενώ άλλοι προσπάθησαν να ερμηνεύσουν και παρουσιάσουν την βιαιότητα της υπόθεσης.

   Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτούς τους δημοσιογράφους ο πόλεμος κατά της παράστασης είχε ξεκινήσει καιρό πριν με δικαστικές καταγγελίες που ζητούσαν απαγόρευση της "βλάσφημης'' παράστασης κάτι που απορρίφθηκε από το δικαστήριο. 'Ετσι οι διαμαρτυρόμενοι συγκεντρώθηκαν από νωρίς το μεσημέρι έξω από το Χυτήριο και οι άλλοτε ήρεμοι θρησκόληπτοι επιδόθηκαν σε ξεσπάσματα οργής. Συμμέτοχοι σε αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις υπήρξαν και μέλη του κόμματος της Χρυσής Αυγής που προσπαθούσαν να προβάλλουν το  "θρησκευτικό τους προφίλ¨", δηλώνοντας πως δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να αλλοιώσει το περιεχόμενο της θρησκείας. Έτσι ασκούν λογοκρισία, τοποθετούν όρια στην ελεύθερη βούληση του κάθε πολίτη λαμβάνοντας υπ'υπόψιν τους μόνο τις προσωπικές τους πεποιθήσεις όπως δρούσαν και οι τύραννοι.

   Ο σκηνοθέτης της παράστασης αγανακτισμένος από την καταπάτηση της Δημοκρατίας προβαίνει σε δηλώσεις. Αναλυτικότερα αναφέρει πως το έργο του παρουσιάζει τη ζωή ενός παιδιού από τη γέννηση του  μέχρι την ενηλικίωση του, όπου εντάσσεται σε μια ομάδα ανθρώπων και επιλέγεται ως ηγέτης. Το έργο ,λοιπόν, δεν περιλαμβάνει ούτε ομοφυλόφιλους ήρωες, ούτε αντιθρησκευτικά μηνύματα και μάλιστα όταν χρειάζεται να γίνει αναφορά στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο αυτό παρουσιάζεται αναλλοίωτο. Οπότε δεν θίγει κανέναν και έστω αν ισχύει αυτή η λογική θα πρέπει να καταργηθούν και άλλα έργα όπως του Σαίξπηρ ή του Σοφοκλή , τα οποία δοξάζουν την μοναρχία. Επομένως είναι επιλογή του κάθε αρθρογράφου αν θα επιλέξει να προβάλλει τις δηλώσεις κάποιων θεατών που παραδέχονται ότι έφυγαν από την παράσταση 100% πιστοί ή θα προβάλλουν  τις απόψεις και τα αρνητικά που εξυπηρετούν τους εκάστοτε σκοπούς και τα προσωπικά τους συμφέροντα.

                                                                                                         ΑΝΤΩΝΑΤΟΥ ΝΙΚΟΛΙΤΣΑ

                                                                                                        ΤΣΑΠΑΡΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ